Ενδιαφέροντα

Στον καλύτερο ραδιοφωνικό σταθμό του κόσμου, η Σταματίνα περπατά στα δρομάκια της Μυκόνου και τα λέει με τον πιτσιρίκο. Καλή ακρόαση! Θα πρέπει να συνδεθείτε για να διαβάσετε το υπόλοιπο. Συνδεθείτε εδώ και αν δεν έχετε λογαριασμό εγγραφείτε εδώ. Διάβασε τη συνέχεια The post Η Σταματίνα στην παγίδα της Μυκόνου, ο πιτσιρίκος στην παγίδα του Θουκυδίδη first appeared on πιτσιρίκος. ... διαβάστε περισσότερα

Στον καλύτερο ραδιοφωνικό σταθμό του κόσμου, η Ινφάντα Μαρία έχει πάντα παρέα τον Λεονάρντο και λέει τις σκέψεις της από τη Βαρκελώνη. Καλή ακρόαση! Θα πρέπει να συνδεθείτε για να διαβάσετε το υπόλοιπο. Συνδεθείτε εδώ και αν δεν έχετε λογαριασμό εγγραφείτε εδώ. Διάβασε τη συνέχεια The post Η Ινφάντα Μαρία ξαναχτυπά first appeared on πιτσιρίκος. ... διαβάστε περισσότερα

 Προσπαθώ να στηρίξω ένα ''μαζί''  τραυματισμένο,  θυμωμένο και πληγωμένο δικαιολογώντας την ύπαρξη τεσσάρων γραμμάτων το ένα πλάι στο άλλο.  Πλάι,  παρέα,  μαζί,  η θάλασσα με τον ήλιο που δύει,  η φύση με το πιο πράσινο της φόρεμα και το χρώμα της μέρας που τελειώνει ή του πρωινού που έρχεται.  Σκληραίνουμε μέσα από τα χρόνια ή γινόμαστε πιο ευάλωτοι;  Νομίζω πως γινόμαστε τόσο μαλακοί,  απαλοί και μεταξένιοι που ακόμη κι ένα χάδι μας ταράζει σαν τσίμπημα καρφίτσας;  Ή μήπως έχουμε ξεχάσει ... διαβάστε περισσότερα

    Ίσως το ζεις κι εσύ. Η δασκάλα λέει ότι «πήγε πολύ καλά σήμερα», «ήταν συνεργάσιμο», «έπαιξε με τα άλλα παιδιά». Κι όμως, μόλις κλείσει η πόρτα του σπιτιού… δάκρυα, φωνές, γκρίνια, αντιδράσεις για τα πιο απλά πράγματα: για το ποιο ποτήρι θα πάρει, τι θα φάει, γιατί δεν βρίσκει το αγαπημένο του παιχνίδι.    Κι εσύ σκέφτεσαι: «Μα τι έγινε; Τι κάνω λάθος;»Δεν κάνεις λάθος. Το παιδί σου δεν είναι κακό ούτε «κακομαθημένο». Το παιδί σου ξεφορτώνει.     Κρατούσε όλη μέρα μέσα του ... διαβάστε περισσότερα

  ... διαβάστε περισσότερα

  ... διαβάστε περισσότερα

 Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΦΗ - ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΑΦΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙΠάει αρκετός καιρός από τότε που μίλησα δημόσια για την ύπαιθρο χώρα και τους ανθρώπους της. Ήρθε όμως η ώρα να κάνουμε μια καινούργια αρχή και να ανοίξουμε έναν νέο διάλογο, που εύχομαι να οδηγήσει (επιτέλους) και στη δημιουργία μιας σειράς εκδόσεων.Την ευκαιρία αυτή μου δίνει η πρώην Διευθύντρια του Κέντρου Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών Αικατερίνη Πολυμέρου–Καμηλάκη, προσκαλώντας με να συμμετάσχω στις διαλέξεις του Λαϊκού Πανεπιστημίου της «Εταιρείας Φίλων του ... διαβάστε περισσότερα

  ... διαβάστε περισσότερα

 Ένα κερί στον Άγιο Ιωάννη. Η μνήμη βρίσκει ακόμη τον δρόμο της.Πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια, η φιγούρα της δεν θα κινούσε καμία προσοχή στην οδό Ευρυπίδου. Τότε, στην εμπορική αυτή γειτονιά της Αθήνας, κατοικούσαν ακόμη λίγοι ηλικιωμένοι άνθρωποι — από εκείνους που είχαν το προνόμιο να είναι γηγενείς Αθηναίοι, να έχουν γεννηθεί σε σπίτια που συγκαταλέγονταν στα πρώτα της πόλης. Αυτοί ήταν και οι τελευταίοι που συγκροτούσαν τις τοπικές ενορίες των μικρών και μεγάλων εκκλησιών που είναι διάσπαρτες στο ... διαβάστε περισσότερα

 Κάποιους ανθρώπους στη ζωή της,τους συνάντησε αργά και φοβάται μήπως τους χάσει νωρίς. Ίσως επειδή η καθημερινότητα μαζί τους,γύρω από ένα φλυτζάνι καφέ, είναι ωραία.Κι αυτό το να βρίσκεις κάτι ''ωραίο''ιδιαιτέρως όταν πρόκειται για μια σχέση φιλικήείναι πολύ σπάνιο.Σαν να αγοράζεις ένα ωμό ψάρικαι  να βρίσκεις μέσαένα δαχτυλίδι χρυσό.Όπως όταν ήμασταν μικρά,διαβάζαμε στα παραμύθια    ... διαβάστε περισσότερα

  ... διαβάστε περισσότερα

 Προσωπική εμπειρία.       Κάποια χρόνια πριν, στην πλατεία μας, είδα το Γιώργο Παπαδάκη να πίνει καφέ δίπλα μας. Εντελώς αυθόρμητα, πήγα στο τραπέζι του και τον ρώτησα αν μπορώ να του πω κάτι, να τον πληροφορήσω για κάτι που μπορεί να τον ενδιαφέρει.Με μεγάλη ευγένεια σηκώθηκε και μου τράβηξε την καρέκλα για να καθίσω κοντά του. Είχα στο χέρι μου την καρτούλα που βλέπετε και του την έδωσα χωρίς να πω τίποτα. Μόλις την είδε είπε κατά λέξη:-Και ποιος δεν ξέρει ... διαβάστε περισσότερα

Ανέκδοτη στην χώρα μας τετρασέλιδη ιστορία γεμάτη με το χαρακτηριστικά παράλογο χιούμορ του Γάλλου καλλιτέχνη:      ... διαβάστε περισσότερα

«Δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώτην διαιτησία ως δικαιολογία,ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΔΥΝΑΤΩΝ» Τι χρυσάφι, τι λεβεντιά, τι καθαρότητα, τι δύναμη ψυχής κρύβεται εκεί πίσω στα σχεδόν άγνωστα, στον πολύ κόσμο, μοναχικά αθλήματα! ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ!...Chrisgio ... διαβάστε περισσότερα