Τέχνη του λόγου

 ..σημερα αρχιζει η εβδομαδα της Παναγίας....και το πρωινο μου με βρισκει αχαραγα εδω ψηλα μεσα στα ελατα με το καφε μου και την ψυχη μου ηρεμη...........εδω που η σιωπη της αυγης εχει τη δικη της ομορφια και ο καφες μοιαζει να εχει αλλη γευση..........λιγο ακομη θα κρατησω αυτη την ηρεμια μεχρι να ξημερωσει καλα να πιω το καφε μου και μετα σηκωμα για δουλεια καλη μου δυναμη.. ................καλη ομορφη εβδομαδα....καλη Παναγιά ..καλημερα.. ... διαβάστε περισσότερα

  800x600 Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman",serif;} Into the valleys of Death The Doom Day is at birth the Master of Underworld walks alone through the sound of a mourning horn Crows flying around ... διαβάστε περισσότερα

Γοργογύρι 08/08/26Εν χώρα ζώντων, ένθα απέδρα λύπη και στεναγμός.Γιώργος, Πέπος, Άλεξ, ΒύρωνΦίλες και Φίλοι καλησπέρα, η σημερινή μέρα ήταν για μένα άκρως συγκινητική γιατί αποχαιρέτησα έναν συγγενή - γείτονα αλλά κυρίως έναν φίλο.Όπως καλά γνωρίζετε, για μένα το: "Πάντων Κτημάτων Κράτιστον Εστί Φίλος Σαφής και Αγαθός" είναι το μότο της ζωής μου.Ο Βύρων, κατά κόσμον Αθανάσιος Αριστοτέλη Ντακούλας, για μένα, και για πολλούς ακόμα, ήταν ο Βύρων. Ο Βύρων ήταν μια ξεχωριστή περίπτωση ανθρώπου, για τον υποφαινόμενο, για τον Ηλία, ... διαβάστε περισσότερα

  ... διαβάστε περισσότερα

 ..σβηνουν σιγα σιγα τα φωτα εξω κραταω τη καρδια μου αναμμενη.....πινοντας το αγιο τσιπουρακι μου και ακουγοντας στο χαμηλο τα αγαπημενα μου δημοτικα τραγουδια.. ............ ..οι τεσσερις γλαστρες με τους βασιλικους να μοσχοβολαν το μικρο σπιτακι μου και να μου θυμιζουν πως η ομορφια κρυβεται στα πιο απλα πραγματα.. ............ ..καλο βραδυ σε ολους ο θεος να φυλαει ολον τον κοσμο....στην υγειά μας.. ... διαβάστε περισσότερα

Ω τρελό τρίγωνο ω τρελό τετράγωνο, πώς να σε διαβάσω;Ο έρωτας πάντα ηχεί παράξενα στ’ αυτιά μου, αυτός ιδρώνειΤα σώματα κι όχι για να μετανοήσουν!Γλυκιά ήταν απόψε η νύχτα, ένα φεγγάρι μελωδούσε στ’ ανοιχτά,Το αεράκι που έπαιζε έπαιρνε μακριά τις αναμνήσεις-Όλα υπήρξαν μες την απουσία τους.Ξημέρωμα Πέμπτης, ο ουρανός είναι ένα ραδιόφωνο που μας χλευάζει.Έχω μόνη ευτυχία μου μια σκέψη που δεν ευοδώθηκε αλλά εκεί, επιμένειΝα με κάνει ακόλουθο.Έχω ένα μολύβι που θα μπογιατίσει του ονείρου σου τα περιγράμματα.Πυκνότερη η ... διαβάστε περισσότερα

Σάμπως ουρέςπου αφήνειστο πέρασμά του ο χρόνοςκι η σύλληψη δεν είναιπαρά το αέρινο ανάγλυφο μιας μάχης που έκανε τα χόρτα να σαλεύουνΗ γάτα που χώνει το νύχι της στο φίδι. ... διαβάστε περισσότερα

 A wound......gives off its own lightsurgeons say. If all the lamps in the house were turned outyou could dress this woundby what shines from it.  Fairest reader I offer merely an analogy. * Μια πληγή εκπέμπει το δικό της φωςλένε οι χειρουργοί.Αν όλες οι λάμπες του σπιτιού έσβηνανθα μπορούσες να ντύσεις αυτή την πληγήμε ό,τι λάμπει από μέσα της.Αγαπημένε αναγνώστη, πρόκειται απλώς για μια αναλογία.Σημείωση: Το πιο πάνω απόσπασμα είναι της Anne Carson, από το The Beauty of the Husband / Φωτογραφία: δική μου, ... διαβάστε περισσότερα

 Υπάρχω, για να λερώνω λευκά χαρτιά, σημειώνοντας ημερομηνίες και ονόματα τεθνεώτων... ... διαβάστε περισσότερα

 31 Ιουλίου 1920. "Απ'τη γωνιά της οδού Παπαδιαμαντοπούλου ο Ρώσος ακόλουθος παρακολουθούσε σαστισμένος τη σκηνή...Πέρασε ένα τραμ. Ένας εργάτης περίμενε ένα κάρο με πέτρες... Ένας κουλουράς λαγοκοιμόταν... Στην απέναντι γωνιά μια γυναίκα πουλούσε γκαζόζες. Κοίταζε κι αυτή με ορθάνοιχτα μάτια τη σκηνή... "Επί σκοπόν" διέταξε ο λογίας. Ο ιδρώτας κυλούσε ζεστός στα μέτωπα όλων, του Δραγούμη, του λοχία, των φαντάρων. "Πύρ" Κανένας δεν πυροβόλησε. Λες κι ήταν κι οι οχτώ συνεννοημένοι. Ίσως και νάταν. Αυτά τα οχτώ άγουρα παλληκάρια είχαν έρθει ... διαβάστε περισσότερα

Ταυτίζω την επιθυμία για γραφή με τη χαρά. Όλα κρίνονται από την ένταση. Πόσο αισθητή ώστε να στρωθώ μπροστά στον υπολογιστή, πόσο αδύναμη ώστε να χλωμιάσει μπροστά στη χαρά μιας βόλτας μετά τη δύση του ήλιου.Είμαστε ανεβασμένες σε μια σκηνή και περιμένω το θάνατό της. Η αγωνία ενός κοινού μετρημένου στα δάχτυλα, αν και υποτυπώδης, μάς καθιστά ορατές. Της κρατώ το χέρι πιστεύοντας ότι την κρατάω στη ζωή. Με κρατάει από το χέρι για να μην γλιστρήσω στην αφάνεια.Αντιλαμβάνομαι το ... διαβάστε περισσότερα

 New Testament Studies 71/3 (2026)David G. Horrell, "The New Perspective on Paul — 120 Years Before: John William Colenso’s Commentary on Romans," 249-263 (OA)Katie Marcar, "Passover, Liberation, and the Defeat of Death and the Devil in Hebrews: A Proposal for the Descensus Christi and the Harrowing of Hades in Hebrews 2:14-15," 264-283 (OA)Isaac Soon, "The Alexamenos Graffito as Christian Self-Parody," 284-301 (abstract)Alexander Chantziantoniou, "The Politics of Paul’s Image Parodies: Material Epiphany, Human-Divine Reciprocity and Social Power," 302-319 (abstract)Peter Spitaler, "The ... διαβάστε περισσότερα

Επέζησα στα πεδία μαχών των χαμένων ονείρων μου και πέρασα μέσα από τις φλόγες  των  ματαιώσεων μου.Δεν με λυπάμαι πια. Γιατί ούτε κανγια  κάτι ηρωικό,κατάφερα να προχωρήσω. ... απλώς επέζησα. Ίσως, αυτό να  ήταν ό,τι πιο θριαμβευτικό έχω καταφέρει.Ίσως, γιατί σημασία έχουν οι ήττες, για να  αρκεί έτσι να πεις την ιστορία τους. Η ζωή  σε  θριαμβεύει τότε. Όταν έχεις ματαιωθεί  και συνεχίζεις. © Στ. Θ. ... διαβάστε περισσότερα

  Μια ηχώ φωνής απέθαντης που πελαγοδρομεί στο μυαλό μουΟδηγεί την πραγματικότητα έξω από κάθε σφυγμό και στενάζειΑνίσχυρη να με προτρέψει σε κάτιΗ σιχτιριόζα η σπιρτόζα.Έχει η ζωή μου αποχρώσεις εγρήγορσηςΚάποτε μου χαμογελά ίσως δεν ξέρωΠώς να ανταποκριθώ στην αξία της συστέλλομαιΚαι διαστέλλομαι κατά περίπτωση ένα καλογεράκι μοιάζωΠου είναι ανίσχυρο να αποτρέψει μια σωστή αμαρτία μένει φυλακισμένο στον φόβο του, προετοιμάζεται για μία ολοφάνερη αρχαιότητα.Επιστροφή στο θρησκεύειν όπως πριχού…Με ψυχολογία ανίσχυρου…Ο πλούτος των ειπωμένων μου είναι σαν από ένα χορικό ... διαβάστε περισσότερα

 Vetus Testamentum 76/2 (2026)Michael J. Biggerstaff, "An Intertextual Reading of Amos 3:7," 155–163 (abstract)Jordan Davis, "The Festival Legislation in Numbers 28–29:  A Further Step in Centralization?" 164–178 (abstract)Omer N. Dor, "Two Unnoticed Telestics in Psalm 145," 179–192 (abstract)Ki-Eun Jang, "The Buried Abimelech Tradition in Judges 10:1: A Case of Literary Doubling," 193–216 (abstract)Adam Mackerle, "Pinocchio in the Vulgate: The Verb Sollicitare in Jerome’s Translation of Deut 24:7," 217–237(abstract)Charlotte Obeid, "People and Botanical Metaphors in the Hebrew Text of Ben Sira," ... διαβάστε περισσότερα

 Α Υ Τ Ο Ι / Ο Ι  Δ Ι Χ Ω Σ  Σ Η Μ Α Σ Ι ΑΕπεσαν στο ποτάμιστις σελίδες των σκοτεινών δρόμωναν οι σελίδες σου διαβάζονται ανάποδα θα χαρώ να τις διαβάσω,του είπεΚι αν 'εφτασαν στο Γεφύρι των Ληστώνποιός δίνει σημασίααφρισμένα ποτάμια τους έσυραν οι λέξειςΛέξειςΛέξεις πολλές-πυρωμένα κάρβουνακι άλλες παγωμένες γατζώθηκανστα χειρόγραφασαν μνήμηΩσπου σύρθηκαν στα πρώτα σπίτιαβυθισμένα κι αυτά μέχρι τη μέσηστο νερόπειρατές δίχως πειρατικό σαλπάρισανγια λίγα ψίχουλα ευζωίαςμά βούλιαξαν άδοξα Απρίλη μήνακι είχε ζέστηΕφη ΚαλογεροπούλουΣ Τ ... διαβάστε περισσότερα

Μοιάζει με προσομοίωση προβλήματοςή με μεταφορά ενεστώτος,καθώς ένα κορίτσιπερνάει με το ποδήλατό τουμέσα από ένα ποίημα του Ελύτη.Το κορίτσι απομακρύνεται από το ποίημα,συναντάει μια φίλη του, φεύγουν.Το ποίημα μεγαλώνει, γερνάει,κι ύστερα το καλοκαίρι τελειώνειόπως ακριβώς τελειώνουν κάποτεόλες οι αισιόδοξες απαντήσεις:με λιγότερες προσδοκίεςκαι μικρότερες μέρες.  ... διαβάστε περισσότερα

 Η κούραση όλων των προσδοκιών και όλων όσα αυτές περιέχουν, η απώλεια των προσδοκιών, το άχρηστο της ύπαρξής τους, η εκ των προτέρων κούραση που πρέπει να τις έχεις για να τις χάσεις ύστερα, η πληγή που σου αφήνουν, η ντροπή του νου που τις είχες, γνωρίζοντας το τέλος τους. Η συνείδηση της μη συνείδησης της ζωής είναι ο αρχαιότερος φόρος της διάνοιας. Στην καρδιά μου βασιλεύει μια ειρήνη αγωνιώδης, κι η ηρεμία μου είναι όλη παραίτηση. Υπάρχει ένα πεπρωμένο ... διαβάστε περισσότερα

ΠρόλογοςΜουσείο ORSAYΥπάρχουν ταξίδια που τα προγραμματίζεις, τα οργανώνεις, τα φωτογραφίζεις και τα θυμάσαι.Και υπάρχουν κι εκείνα τα άλλα∙ τα ταξίδια που δεν έγιναν για να τα θυμάσαι, αλλά για να σε φτιάξουν. Για να σου αλλάξουν ανεπαίσθητα τον τρόπο που κοιτάς τους ανθρώπους, τις πόλεις, τον χρόνο. Τα ταξίδια που δεν γράφτηκαν ποτέ σε ημερολόγια, γιατί γράφτηκαν κατευθείαν μέσα σου.Οι πόλεις, λένε, έχουν ψυχή. Μα η αλήθεια είναι πως την ψυχή τους τη δανείζονται από τους ανθρώπους που τις περπάτησαν ... διαβάστε περισσότερα

  Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:8.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:107%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri",sans-serif; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} Να βλέπεις τον κόσμο σ’ ένα κόκκο άμμο και τον παράδεισο σ’ ένα αγριολούλουδο Να κρατάς το άπειρο στην παλάμη σου και την ... διαβάστε περισσότερα

  Προηγούμενα:Τα φώτα χαμηλώνουν, Όττο Ο κύριος ΑλέκοςΣαμουράιΟ ΑργύρηςΟ ΣπήλιοςΗ ΔήμητραΗ τρομοκρατική οργάνωση Η εφημερίδαΜπόρις δε σπάιντερΞύλοΟ εκδοτικός οίκοςΤο δελτίο ειδήσεωνΗ ΤζούλιαΠροωθητική εκδήλωσηΑρουραίοι των Εύπορων ΠροαστείωνΟ ΛουκάςΗ μέρα μετάGianna K.Δημόσιες σχέσειςΓείτονας ΚαστρινούΗ καντίναΣυζητήσεις με αγνώστουςΑπόδρασηΚοιμήθηκα ελάχιστα, ξύπνησα νωρίς -περίμενα το Μπόρις πίνοντας το δεύτερο καφέ μου, χαζεύοντας τους ανθρώπους που έφευγαν σκυμμένοι για τις δουλειές τους και μετά φύγαμε με τη Τζούλια. Η Άννυ κοιμόταν ακόμα.«Οδηγώ εγώ», του είπα.Δεν έφερε αντίρρηση. Πήγαμε από την πρεσβεία για να πάρω τη βίζα, μετά βγήκαμε στη ... διαβάστε περισσότερα

 Forms  of Resistance H ιστορία σχετικά απλή:  η ευτυχισμένη ζωή μιας αστικής οικογένειας στην Βραζιλία του 1971 και η ανατροπή της από μία δικτατορία. Την αφηγείται στα απομνημονεύματα του ο Marcelo Rubens Paiva – γιος του Rubens Bayrodt Paiva, αντιφρονούντα πολιτικού και μέλους του Κογκρέσου της Βραζιλίας, και της Eunice Paiva που, μετά την βίαιη εξαφάνιση του συζύγου της, αποφασίζει να αντιδράσει – θα πουλήσει το σπίτι τους και θα επιστρέψει στα έδρανα της Νομικής για να σπουδάσει ενώ θα μεγαλώνει, παράλληλα, τα πέντε ... διαβάστε περισσότερα

Όσο σε κοιτώ, δεν είσαι παιδί μου.. εγώ είμαι παιδί σου μπροστά στο μεγαλείο των ματιών σου..Μπορείς να είσαι όσο θέλεις.. ό,τι θέλεις.. όταν θέλεις το πάντα να είσαι..Μόνο μη μου πεις πως πρέπει και πως δεν, μη πεις ποτέ σου μην..Μη μου μοιάσεις, αλλά μοιάζε σου! ... διαβάστε περισσότερα

Σκέφτομαι να οργανώσω ένα δείπνο στην πλάτη σου, αν είναι βέβαια διαθέσιμη την επόμενη Κυριακή, από τη δύση ενός μη αναμενόμενου απογεύματος έως την ανατολή ενός ανεπιθύμητου πρωινού, γύρω στα επτά άτομα, σε τόσους θα επιτρέψω να σε απολαύσουν, θα απαγορεύονται τα αγγίγματα, θα επιτρέπονται οι φωτογραφίες, θα επιβάλλονται οι φαντασιώσεις, θα φέρω τα Christofle που έχουν μείνει στο ντουλάπι από το γάμο σου, μια ένυλη ανάμνηση της ματαιότητας που σχεδιάζω να μας συναρπάσει, στα πόδια θα σερβιριστούν τα λευκά, στην πλάτη τα ροζέ και πάνω στα μαλλιά σου τα κόκκινα, με προσοχή θα ... διαβάστε περισσότερα

  Προηγούμενα:Τα φώτα χαμηλώνουν, Όττο Ο κύριος ΑλέκοςΣαμουράιΟ ΑργύρηςΟ ΣπήλιοςΗ ΔήμητραΗ τρομοκρατική οργάνωση Η εφημερίδαΜπόρις δε σπάιντερΞύλοΚοίταξα για τελευταία φορά στον καθρέφτη του μπάνιου -το δεξί μου μάτι είχε ένα περιποιημένο πρήξιμο που έδενε με το τσιρότο πάνω από το φρύδι αλλά κατά τα λοιπά το πρόσωπό μου ήταν ως συνήθως. Άσχημο, γέρικο, έτοιμο να κρεμάσει προγούλι. Για κάποιο ηλίθιο λόγο πέρασα μπόλικο ζελέ στα μαλλιά μου. Έξω από το παράθυρο του μπάνιου λίγα πράγματα διακρίνονταν -νυχτώνει νωρίς το χειμώνα.Φορούσα ένα φαρδύ ... διαβάστε περισσότερα