Προσωπική Έκφραση

 Ναι μεγαλώσαμε καλέ; Πέρασε κι όλας ένα χρόνος, από τότε που τα γαλανά τσακίρικα ματάκια μου αντικρίσανε αυτόν τον όμορφο κόσμο!Ναι όμορφος είναι αφού είναι γεμάτος, γούτσου γούτσου, χαδάκια, γελάκια, αγκαλίτσες του μπαμπά και τις μαμάς, παιχνιδάκια όλη μέρα και πολλά  φιλάκια παντού γεμάτα αγάπη!Με λένε Λουΐζα και με την μαμά μου και τον μπαμπά μου μένουμε στην Αθήνα! Ενώ ο παππούς  και η γιαγιά μου, μένουν στην Κρήτη. (εκείνη έρχεται και με βλέπει τακτικά).Εχω και  πρόγιαγιά και πρόπαππού  που είναι ... διαβάστε περισσότερα

 Χθες στη δουλειά μιλούσα με ένα νεαρό τύπο, γύρω στα 30, και του έλεγα οτι διάβασα πως πλέον πλούσιος είναι αυτός που έχει χρόνο και που μπορεί να κάνει disconnect. Του είπα οτι έχω φίλους που δεν ασχολούνται με τα social media. Κούνησε το κεφάλι του, και μου είπε πως δεν ξέρει κάποιο που δεν ειναι. Μου φάνηκε κάπως λυπημένος ή μάλλον συνειδητοποιημένος ότι έχουμε χάσει την μπάλα σαν είδος στη γη.Σκέφτηκες ποτέ πως θα ήταν μια καθημερινότητα χωρίς να ... διαβάστε περισσότερα

Λυπάμαι, αλλά δεν θέλω να γίνω αυτοκράτορας δεν είναι αυτή η δουλειά μου. Δεν θέλω να κυβερνήσω ή να κατακτήσω κανένα. Αν είναι δυνατόν, θέλω να βοηθήσω τον κάθε άνθρωπο, Εβραίο, μαύρο, λευκό. Όλοι θέλουμε να βοηθούμε ο ένας τον άλλο, έτσι είναι τα ανθρώπινα όντα. Θέλουμε να ζήσουμε ο ένας από την ευτυχία του άλλου και όχι από την δυστυχία του. Δεν θέλουμε να μισούμε και να περιφρονούμε ο ένας τον άλλο. Σε αυτόν τον κόσμο υπάρχει ο χώρος για ... διαβάστε περισσότερα

 Είπα να μπω να ξεσκονίσω το μπλοκόσπιτο , να σας πω πως πέρασα από την τελευταία μου ανάρτηση και να σας ζαλίσω πάλι και.. να τα πω να ξεσκάσω αφού είστε ως γνωστό η .. παλιοπαρέα μου από το 2007 ! Την έκανα την εγχείρηση φίλοι μου , δεν ήταν τόσο απλή όπως πίστευα ή μου λέγανε ( εκτος χορού ). Ας αρχίσω όμως από το σήμερα που σε γενικές γραμμές είμαι καλύτερα σε πόνους όμως φίλοι μου πέρασα από πολλούς ... διαβάστε περισσότερα

Πάλι το μυαλό μου έμεινε ξάγρυπνο απόψε και άρχισε να αλητεύει σε γνώριμους δρόμους. Βάδισε στο δρόμο του πρώτου φιλιού που ήταν γλυκό σαν πετιμέζι, προχώρησε στο δρόμο που μας πρωτοβρήκε το φως της αυγής αγκαλιά στην αγαπημένη μας αμμουδιά  μα και στο δρόμο του “για πάντα μαζί”.Αυτός ο δρόμος ήταν ο πιο μακρύς. Είχε μια μυρωδιά από αγιόκλημα, ήταν γεμάτος έρωτα, αγάπη, χαρές, επιτυχίες, βαθιά συναισθήματα, δώρα ανεκτίμητα που φώλιαζαν στην ψυχή μας και την έκαναν να φτερουγίζει.Μερικές φορές όμως περνούσε μέσα από δυσκολίες και στενοχώριες, συναντήσαμε Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες, μα πάντα βγαίναμε νικητές. ... διαβάστε περισσότερα

Καλημέρα σας φίλοι μου!Σήμερα η ανάρτηση είναι βαθιά προσωπική.Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, σκαρώνω ιστορίες. Η πρώτη μου ξεκάθαρη ανάμνηση είναι στο δημοτικό, όπου ο δάσκαλος μας είχε βάλει έκθεση με θέμα "Παραμυθοσαλάτα". Έχω κρατήσει ακόμα αυτούσιο το σχόλιο του στην 7σέλιδη εργασία που του παρέδωσα: "Συγχαρητήρια για την όμορφη πλοκή του παραμυθιού σου, αλλά και την υπομονή σου να γράψεις ένα τόσο μεγάλο παραμύθι!" Και θυμάμαι ακόμα τη χαρά μου!Έκτοτε, απλά γράφω. Όποτε έχω έμπνευση, χωρίς πρόγραμμα, ... διαβάστε περισσότερα

Σήμερα ξύπνησα πολύ πρωί και έκατσα να τελειώσω το ντοκιμαντέρ για τους Devo που ξεκίνησα χθες το βράδυ στο Netflix... Η κεντρική ιδέα της ύπαρξης του πολύ καλού συγκροτήματος ήταν το Devolution ή αντίστροφη εξέλιξη, ότι η ανθρωπότητα από ένα σημείο και μετά περπατάει προς τα πίσω σε ότι αφορά την εξέλιξη της νόησης, της τέχνης και του πολιτισμού, επιλέγοντας συνειδητά την αποβλάκωση, τον καταναλωτισμό και την εγωπάθεια... Πολύ λίγο μετά το τέλος του ντοκιμαντέρ διαβάζω την παρακάτω είδηση και νιώθω πραγματικά ... διαβάστε περισσότερα

Το κείμενο είναι βασισμένο στο δρώμενο Μία Ιδέα, Μια Έμπνευση, του φίλου Γιάννη Πιταροκοίλη. Η βασική ιδέα του διηγήματος είναι η εξής:Ένα πρωινό, λαμβάνετε έναν φάκελο χωρίς αποστολέα. Μέσα υπάρχει μόνο ένα παλιό κασετόφωνο χειρός και μια κασέτα. Πατάτε το play.Η φωνή μιας γυναίκας ακούγεται καθαρά:"Ξέρω ότι με θυμάσαι. Ίσως προσπαθείς να με ξεχάσεις. Μην το κάνεις. Σου μένουν μόνο λίγες μέρες."Δεν λέει το όνομά της. Δεν εξηγεί τίποτε περισσότερο. Η φωνή της είναι ήρεμη, σχεδόν υπνωτιστική. Μα τα λόγια της ... διαβάστε περισσότερα

Given timewhere will you be when I’m sixty-four?Wherever you aregone or wasting awaygive me your answer, send me a postcard, drop me a line. It was your birthday, yesterday.You were in my dream (I think last night)driving circles around meand said ”sleep now,one day I’ll tell you how my life has been”whiledreaming of places that I’ve seenI could follow the pathsI could read the signsMost of the time. “But there’s no place in this world where you’ll belong ... διαβάστε περισσότερα

Ο Μπεν Λόγκαν καταφθάνει στο Φόλσβιλ μια βροχερή μέρα, ψάχνει ένα ήσυχο μέρος για να ξεκουραστεί πνευματικά και σωματικά, είναι ντετέκτιβ του αστυνομικού τμήματος της Νέας Υόρκης στο τμήμα των βίαιων εγκλημάτων κατά των ανηλίκων... Αρχικά όλα φαίνονται ειδυλλιακά στην μικρή κωμόπολη του Κεντάκυ και ο Μπεν νιώθει ότι ίσως βρήκε ένα ασφαλές λιμάνι αλλά δυστυχώς η κατάσταση επιδεινώνεται πολύ γρήγορα... Η εξαφάνιση μιας 15χρονης κοπέλας, της Όμπρει, καταλήγει στην ανεύρεση του νεκρού της σώματος μέσα σε μια κάθετη σπηλιά, ... διαβάστε περισσότερα

Είκοσι χρόνια εδώ. Σχεδόν κάθε μέρα τα τελευταία είκοσι χρόνια εδώ. Μα πώς γίνεται; Μα δεν έχεις ζωή; Έχω. Αυτήν. Που αλληλεπιδρά διαρκώς με την εξωψηφιακή. Μα δεν έχεις δουλειά; Έχω. Αυτήν. Μα δεν θες κάτι άλλο; Πάντα θες και κάτι άλλο. Είσαι νεκρός όταν παύεις να θες οτιδήποτε άλλο. Αλλά κάτι άλλο πάντα σε σχέση με αυτό. Το να γράφω. Να ζω, να σκέφτομαι, να νιώθω, να χαίρομαι, να θυμώνω, να απελπίζομαι, να ελπίζω, να πιστεύω, να αμφιβάλλω και ... διαβάστε περισσότερα

 “Φτάνει στο τέλος του μήνα. Πρέπει να βιαστείς. Δεν υπάρχει χρόνος”Τούτο το μήνυμα είχε έρθει στο κινητό του Λεωνίδα πριν από μία εβδομάδα. Μόλις το διάβασε μια ταραχή τον κατέκλεισε γιατί ήξερε σε τι αναφερόταν και ποιος του το έστελνε.Αμέσως είχε πληκτρολoγήσει στο κινητό του το νούμερο της Αθηνάς.-Τι κάνεις κορίτσι μου; Καιρό έχουμε να τα πούμε.-Στην υγεία μου καλά είμαι, αλλά όπως καταλαβαίνεις κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα. Ο καιρός έφτασε. Εγώ πήρα την άδειά μου και βρίσκομαι ήδη στο ... διαβάστε περισσότερα