Προσωπική Έκφραση

Ανέβηκε η Άνοιξη στην φτερούγα του χελιδονιού.Και εκείνο της χάρισε το πιο γλυκό  του χαμόγελο.-Που θέλεις να σε πάω;πηγή-Να με πας εκεί που οι παγωμένοι σπόροι από το κρύο του χειμώνα, προσπαθούν να βγουν από το χώμα. -Εκεί, που τα γυμνά κλαδιά των δέντρων, βγάζουν τα πρώτα τους φιλαράκια.                     Δική μου   -Να με πας εκεί, που σκάει το πρώτο της μπουμπούκι η τριανταφυλλιά.-Εκεί που μια ηλιαχτίδα, προσπαθεί να περάσει δειλά δειλά, ανάμεσα από δυο ... διαβάστε περισσότερα

Καλημέρα σας φίλοι μου!Σήμερα η ανάρτηση είναι βαθιά προσωπική.Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, σκαρώνω ιστορίες. Η πρώτη μου ξεκάθαρη ανάμνηση είναι στο δημοτικό, όπου ο δάσκαλος μας είχε βάλει έκθεση με θέμα "Παραμυθοσαλάτα". Έχω κρατήσει ακόμα αυτούσιο το σχόλιο του στην 7σέλιδη εργασία που του παρέδωσα: "Συγχαρητήρια για την όμορφη πλοκή του παραμυθιού σου, αλλά και την υπομονή σου να γράψεις ένα τόσο μεγάλο παραμύθι!" Και θυμάμαι ακόμα τη χαρά μου!Έκτοτε, απλά γράφω. Όποτε έχω έμπνευση, χωρίς πρόγραμμα, ... διαβάστε περισσότερα

Είμαι ανάμεσα στην επιθυμία μου να επικοινωνήσω και στην άλλη άκρη να σιωπήσω. Όπως καταλαβαίνετε είμαι στις.. μαύρες μου.. είμαι εκεί που κλείνεις το φως και απολαμβάνεις απλά την σιωπή στο σκοτάδι. Η εγχείρηση πήγε καλά.. μα εγώ παλεύω με τα παυσίπονα και τους πόνους. Ντρέπομαι να τα λέω όταν σε λίγο πιο μακριά άνθρωποι πεθαίνουν , σπίτια και οικογένειες καταστρέφονται, άνθρωποι πονάνε και δεν έχουν χέρια να τους απλωθούν. Δυστυχώς ο άνθρωπος και γιατί να διαφέρω είναι εγωιστικά εγωκεντρικός και ... διαβάστε περισσότερα

 Η ώρα είναι 549 το απόγευμα Καθαράς Δευτέρας.Έχω επιστρέψει σπίτι από οικογενειακό γεύμα, ξάπλωσα λίγο και έχω αρνηθεί απογευματινή πρόταση για καφέ και ηθελημένα μένω σπίτι και απολαμβάνω την άνω τελεία του μήνα μου. Μια μέρα πραγματικής αργίας.Διαβάζω τη συνέντευξη της δημοσιογράφου Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου (εδώ) και συγκινούμαι από την μεστότητα του λόγου της και την ουσιαστική σκέψη της. Πάντα μου άρεσε να την διαβάζω. Τώρα επιλέγει να βάλει τελεία στην αρθογραφία. Λέει χαρακτηριστικά "Παλιότερα ένιωθα και εισέπραττα ότι υπήρχε αντίκτυπος. ... διαβάστε περισσότερα

Τα Χριστούγεννα είναι μια από τις ομορφότερες γιορτές της Χριστιανοσύνης. Είναι η γιορτή της ελπίδας, της χαράς  της αγάπης, της ανθρωπιάς. Σίγουρα θα μαζευτούμε οι περισσότεροι με τις οικογένειές μας να φάμε, να χαρούμε  και να περάσουμε καλά.Το σπουδαιότερο γεγονός της οικογένειάς μας ήταν η μάζωξη  στο σπίτι της γιαγιάς Ρούλας και του παππού Γιώργου!  και προπαντός τις πρωτοχρονιές. Μεγαλώνοντας η οικογένεια αργότερα, κανόνιζαν τα παιδιά να πηγαίνουν τα Χριστούγεννα στα συμπεθέρια, για να μην χάνουν την μάζωξη της πρωτοχρονιάς στο σπίτι μας ... διαβάστε περισσότερα

 1.Λευκό φόρεμαπεταμένο στο χώμα.Στραπάτσο ζωής.Πνοή ελπίδαςαπελευθερώθηκεαπό αγκάθια.2.Εκατόφυλλοτριαντάφυλλο σκορπά τα πέταλά τουΑλήτης βοριάςφύσηξε και κούρσεψε την ομορφιά τουΤο πρώτο ζευγάρι ΧΑΪΚΟΥ είναι η συμμετοχή μου στο δρώμενο "4ο ΧΑΪΚΟΥ"  που διοργανώνει η Μαρία στο blog της Το Κείμενο. Έχει μεταφορική σημασία, ενώ το δεύτερο ζευγάρι είναι αναφορά στο τριαντάφυλλο κυριολεκτικά.Η υπέροχη φωτογραφία είναι δική της και απ' αυτήν έπρεπε να αντλήσουμε την έμπνευσή μας. ... διαβάστε περισσότερα

Σήμερα ξύπνησα πολύ πρωί και έκατσα να τελειώσω το ντοκιμαντέρ για τους Devo που ξεκίνησα χθες το βράδυ στο Netflix... Η κεντρική ιδέα της ύπαρξης του πολύ καλού συγκροτήματος ήταν το Devolution ή αντίστροφη εξέλιξη, ότι η ανθρωπότητα από ένα σημείο και μετά περπατάει προς τα πίσω σε ότι αφορά την εξέλιξη της νόησης, της τέχνης και του πολιτισμού, επιλέγοντας συνειδητά την αποβλάκωση, τον καταναλωτισμό και την εγωπάθεια... Πολύ λίγο μετά το τέλος του ντοκιμαντέρ διαβάζω την παρακάτω είδηση και νιώθω πραγματικά ... διαβάστε περισσότερα

Το κείμενο είναι βασισμένο στο δρώμενο Μία Ιδέα, Μια Έμπνευση, του φίλου Γιάννη Πιταροκοίλη. Η βασική ιδέα του διηγήματος είναι η εξής:Ένα πρωινό, λαμβάνετε έναν φάκελο χωρίς αποστολέα. Μέσα υπάρχει μόνο ένα παλιό κασετόφωνο χειρός και μια κασέτα. Πατάτε το play.Η φωνή μιας γυναίκας ακούγεται καθαρά:"Ξέρω ότι με θυμάσαι. Ίσως προσπαθείς να με ξεχάσεις. Μην το κάνεις. Σου μένουν μόνο λίγες μέρες."Δεν λέει το όνομά της. Δεν εξηγεί τίποτε περισσότερο. Η φωνή της είναι ήρεμη, σχεδόν υπνωτιστική. Μα τα λόγια της ... διαβάστε περισσότερα

Ο Μπεν Λόγκαν καταφθάνει στο Φόλσβιλ μια βροχερή μέρα, ψάχνει ένα ήσυχο μέρος για να ξεκουραστεί πνευματικά και σωματικά, είναι ντετέκτιβ του αστυνομικού τμήματος της Νέας Υόρκης στο τμήμα των βίαιων εγκλημάτων κατά των ανηλίκων... Αρχικά όλα φαίνονται ειδυλλιακά στην μικρή κωμόπολη του Κεντάκυ και ο Μπεν νιώθει ότι ίσως βρήκε ένα ασφαλές λιμάνι αλλά δυστυχώς η κατάσταση επιδεινώνεται πολύ γρήγορα... Η εξαφάνιση μιας 15χρονης κοπέλας, της Όμπρει, καταλήγει στην ανεύρεση του νεκρού της σώματος μέσα σε μια κάθετη σπηλιά, ... διαβάστε περισσότερα

Είκοσι χρόνια εδώ. Σχεδόν κάθε μέρα τα τελευταία είκοσι χρόνια εδώ. Μα πώς γίνεται; Μα δεν έχεις ζωή; Έχω. Αυτήν. Που αλληλεπιδρά διαρκώς με την εξωψηφιακή. Μα δεν έχεις δουλειά; Έχω. Αυτήν. Μα δεν θες κάτι άλλο; Πάντα θες και κάτι άλλο. Είσαι νεκρός όταν παύεις να θες οτιδήποτε άλλο. Αλλά κάτι άλλο πάντα σε σχέση με αυτό. Το να γράφω. Να ζω, να σκέφτομαι, να νιώθω, να χαίρομαι, να θυμώνω, να απελπίζομαι, να ελπίζω, να πιστεύω, να αμφιβάλλω και ... διαβάστε περισσότερα

 Από το κτήμα όπως καταλάβατε με μία αγκαλιά χαμομήλια που μου έφερε ο Δημήτρης στην .. γωνιά μου να καθαρίσω για να έχουμε τον Χειμώνα. Ερχόμασταν λόγω του καιρού κάθε 15 μέρες για να προμηθεύσουμε τον γείτονα με κροκέτες και κονσέρβες για τον Κανέλλο μας. Όμως τις τελευταίες μέρες η Άνοιξη μάλλον κάθησε καλά καλά στον θρόνο της που τον φαντάζομαι καταπράσινο γεμάτο παπαρούνες και αγριλούλουδα!! Τώρα θα σας ζαλίζω, έχω τόσα να σας πω αφού δεν σας ανοίγω η... ... διαβάστε περισσότερα